Ballady i Romanse

Wydanie z opracowaniem

Wydanie
Greg, Kraków, .
Liczba stron
96
Wymiary
14,0 × 20,0 cm
Oprawa
Miękka
ISBN
8373272739
Waga
0,12 kg
Język
polski
Uwagi
Notatki na marginesie, cytaty, które warto znać, streszczenie
więcej detali

Wszystkie wydania w oprawie miękkiej (6)

  Tytuł Wydanie Stron Cena
Ballady i romanse Strony czarno-białe
2017, Ridero IT Solutions
54
16,36
Ballady i romanse
2017, Books
112
6,86
Ballady i Romanse Wydanie z opracowaniem
2015, Greg
96
3,96
Ballady i romanse
2019, Dragon
96
5,18
Ballady i romanse
2013, Olesiejuk
96
Ballady i romanse szkoła podstawowa, gimnazjum, szkoła ponadgimnazjalna. Lektura z opracowaniem.
2011, Ibis
114

Pokaż też wydania niedostępne (3)

Kategorie

Opis książki

Ballady i romanse Pierwiosnek Romantyczność Świteź. Ballada (Do Michała Wereszczaki) Świtezianka. Ballada Rybka. Ballada (ze śpiewu gminnego) Powrót taty. Ballada Kurhanek Maryli. Romans (Myśl ze śpiewu litewskiego) Do przyjaciół. Posyłając im balladę „To lubię” To Lubię. Ballada Rękawiczka. Powiastka (Z Szyllera) Pani Twardowska. Ballada Tukaj albo próby przyjaźni. Ballada we czterech częściach Lilije. Ballada (z pieśni gminnej) Dudarz. Romans (Myśl z pieśni gminnej) Opracowanie Biografia Adama Mickiewicza Kalendarium życia i twórczości Tło polskiego przełomu romantycznego. Walka klasyków z romantykami Okoliczności powstania i wydania I tomu Poezyj Streszczenie ballad i ich myśli przewodnie Ballada jako gatunek literacki Ballady i romanse jako manifest ideowy i artystyczny polskiego romantyzmu Co to jest ludowość? Ludowość - normy moralne Historyzm Cytaty, które mogą się przydać Indeks komentarzy do tekstu

Opinie czytelników

(brak)
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Nie trzeba pisać długich opinii aby udowadniać, że jest to ponadczasowe arcydzieło literatury światowej.

Przeczytaj całą opinię
2017-02-13
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026

Generalnie nie przepadam za Mickiewiczem, ale sądzę, że w miarę doceniam jego talent. Napisać "Pana Tadeusza" 13-zgłoskowcem to jest coś... W każdym razie "Ballady i romanse" jawią mi się jako najprzyjemniejsze utwory tegoż autora, włącznie z kilkoma innymi wierszami. Na książkę składa się 14 utworów. Co je łączy? Przeplatanie się świata rzeczywistego z fantastycznym, ludowość i baśniowość, motywy miłości, straty, śmierci, zbrodni, zdrady, ale nie tylko. Nasz narodowy wieszcz nie zapomina o swojej Maryli i kraju, w którym się urodził. Tym właśnie przesycone są jego ballady. Spotykamy tutaj jeden z najsłynniejszych książkowych cytatów - "Miej serce i patrzaj w serce". Piękne zdanie, choć ja dopisałabym coś jeszcze: "I nie zapominaj o rozumie. Przydaje się.". :D Najbardziej podoba mi się "Romantyczność", "Świtezianka", "Powrót taty" oraz "To lubię". "Ballady i romanse" świetnie nadają się jako wstęp do twórczości Mickiewicza. Rozpoczynają też pewną epokę w Polsce, czyli romantyzm. Według mnie z kulminacją nastrojów romantycznych mamy do czynienia w "Dziadach". Co tutaj się tli, to tam się rozpali. Polecam.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-14
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026

"I znów sobie powatarzm pytanie Czy to jest przyjaźń? Czy to jest kochanie?..." Adam Mickiewicz- jeden z Trzech Wieszczów oraz jeden z najlepszych twórców epoki romantyzmu. Swoim dziełem "Ballady i Romanse" wydanym w 1822 roku zapoczątkował w Polsce epokę romantyzmu. Autor w "Balladach i Romansach" skupił się na przedstawieniu problemów moralnych ludzi oraz w jaki sposób siły nadprzyrodzone karały ludzi za ich zbrodnie. Dodatkowo autor skupił się na uczuciowości swojego dzieła i na połączeniu fantastyki i relaności świata (co dla oświeceniowców było skandalem) Mickiewicz poruszył kilka ważnych problemów w swoim dziele: wyższość uczuć nad rozumem, folkloryzm oraz siły natury. Co do stylu pisania, to nie jest on najłatwiejszy, ale też nie jest trudny Książka ciekawa, dająca do myślenia ( czyli taka jaka powinna być :) ) Serdecznie polecam przeczytać ;)

Przeczytaj całą opinię
2016-12-28
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026

Tajemniczość. Magia. Rusałki. Czarty. Ludowość. Genialny język i styl Mickiewicza. Manifest nowej epoki: romantyzmu. "Czucie i wiara silniej mówi do mnie Niż mędrca szkiełko i oko."

Przeczytaj całą opinię
2016-12-11
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026

Czuję Mickiewicza. Całym sobą. Chyba urodziłem się zbyt późno, bo mój czas to jego epoka. Wszystkim!!

Przeczytaj całą opinię
2016-11-15
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026

"Methniks, I see... Where? - In my mind's eyes" - jakże mocno chce się to powtórzyć za Williamem Shakespeare'em! Jakże mocno chce się to zrozumieć i odnieść do swojego życia! Jakże mocno pragnie czytelnik pojąć sens i odkryć na nowo ten ,,romantyczny" zryw. Adamowi Mickiewiczowi należy się ogromny szacunek za to co popełnił. Popełnił dzieło, które w pewnym stopniu wprowadza w sfery literackie założenia romantyzmu - a raczej próbuje oswoić nowe schematy i style, które wprowadzane są na jeszcze ,,po oświeceniowe" schyłki ludzkiego postrzegania życia, kultury i natury. Cykl ten ukazał się w 1822 roku w Wilnie. Młody Mickiewicz w sposób wręcz niewyobrażalny połączył elementy ludowości z elementami spoza świata widzialnego - zrobił to bardzo profesjonalnie i rzeczowo. Na szczególną uwagę zasługuje ballada ,,Romantyczność", w której to odkrywa autobiograficzny narrator. Na wysokim poziomie dostrzegalna jest konfrontacja umysłu wykształconego z umysłem ludowym. Adam Mickiewicz doskonale wiedział o problemie ,,rozumienia i wierzenia" tematu ,,zaświatu". Doskonale świadczy o tym fakt, że Mickiewicz był filologiem klasycznym. Jako dobry literaturoznawca wie o wszelkich powiązaniach między epokami. Stąd nie neguje np. tego faktu, że nawiązania do kultury greckiej są w romantyzmie czymś oczywistym i powszechnym. Umiejętne korzystanie z rozumu jest bardzo ważne, ale autor ,,Ballad i romansów" nie wspiera klasycyzmu oświeceniowego. W umiejętny sposób przygląda się i bada klasycyzm pierwotny. Wiele elementów zmysłowych w tych utworach pełni bardzo wiele ról. Od zastraszania w ,,To lubię" po groteskę w ,,Pani Twardowskiej". Każdy z utwór z cyklu niesie ze sobą wręcz metafizyczne obrazy, które sprzyjają powiększaniu własnej niepewności. Takie stany uzyskał właśnie Mickiewicz i należą mu się za to wielkie brawa. Próba połączenia elementów naukowych i ludowych wierzeń była czymś trudnym i nawet zwariowanym. Młody poeta nie bał się i przez pryzmat własnego postrzegania świata czerpie z tego i tamtego. Robi to tak umiejętnie, że ta realność staje się światem bardzo głębokim, w którym niemożliwe nie istnieje. Wszystko ,,przed oczami duszy mojej".

Przeczytaj całą opinię
2016-10-21
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026

Bezwstydnie uwielbiam cykl poetycki "Ballady i romanse" i trzeba mi tę sympatię wybaczyć. Cykl otwiera utwór "Pierwiosnek" będący dialogiem między Ja a Kwiatkiem. "Ja" drży o los Kwiatka, nie wie jak zostanie on przyjęty "Przyjaciele i kochanka Czy cię powitają mile?"Kwiat jest niepozorny lecz powstanie z niego "wianek nad wianki". Ten utwór liryczny jest nieco naiwny i niewinny co może korespondować z tytułem. "Romantyczność" jest najbardziej znaną balladą Mickiewicza. Któż nie zna słów poety "Czucie i wiara silniej mówi do mnie Niż mędrca szkiełko i oko". Sytuację Karusi widzącej swojego ukochanego po śmieci możemy idealnie wpisać w zainteresowania romantyków. Chętnie sięgali oni po bohaterów będących zjawami/widzącymi duchy/obłąkanych. Najmniej przemawia do mnie "Świteź". Pojawia się w niej motyw zbrodni i kary za nią, w której pomagającą wymierzyć sprawiedliwość jest natura. Natomiast "Świtezianka" jest romansem zakochanych w sobie "Młody jest strzelcem w tutejszym borze Kto jest dziewczyna? - Ja nie wiem!". Spotykają się u brzegu Świtezi. Dziewczyna niepewna uczuć kochanka wystawia go na próbę. Pod postacią nimfy wodnej zaczyna kusić mężczyznę. Nie dotrzymuje on wierności i zostaje ukarany - zostaje zaklęty w modrzew. "Rybka" nawiązuje miejscem wydarzeń lirycznych do poprzednich utworów. Kobieta postanawia się utopić i osierocić dziecko, gdyż jej ukochany w tym momencie bierze ślub z inną. Zamienia się ona jednak w rybę bo jest potrzebna do wykarmienia dziecka. Gdy wynurza się zyskuje kobiecy tułów. Tak jak w poprzedzających utworach, zgodnie z ludową moralnością niewierny kochanek musi zostać ukarany i dzieje się tak gdy pojawia się w miejscu gdzie kobieta popełniła samobójstwo. "Powrót taty" opowiada o dzieciach idących wypatrywać taty na skraj miasteczka, idą tam pod obraz się modlić. Rodzinę napadają zbójcy, jednak jeden z nich przeżywa wewnętrzną przemianę i prosi dzieci by modliły się także o niego, bo on tęskni za swoją rodziną, która jest daleko. W "Lilijach" mamy bohaterkę liryczną będącą mężobójczynią. Na grobie męża zasadziła lilije "Zbrodnia to niesłychana, pani zabija pana". Została uspokojona przez Pustelnika, że może spać spokojnie, a jej zbrodnia nie zostanie odkryta. Do kobiety przyjeżdżają bracia jej zmarłego męża. Wkrótce zaczynają wierzyć, że zginął na wojnie i kochać się w kobiecie. Pustelnik radzi by za męża wzięła tego, który przyniesie jej piękniejszy bukiet. Kiedy mężczyźni przynieśli do świątyni kwiaty z grobu brata kaplica zapadła się wraz z nimi pod ziemię, a na niej wyrosły lilije. Po raz kolejny natura wraz z siłami nadprzyrodzonymi wymierzyła sprawiedliwość i ukarała zbrodnię. Ballada "To lubię" opowiada o Maryli odpornej na miłość, która śmiała się ze swych zalotników. Jeden z odrzuconych zalotników targnął się na swoje życie dlatego i ona po śmieci nie zaznała spokoju. Została ona upiorem mieszkającym pod mostem. Gdy młody bohater na moście zepsuł powóz i powiedział zamiast przekleństw "To lubię" uwolnił duszę dziewczyny. Ostatni utwór to "Pani Twardowska". Nawiązuje do legendy o Twardowskim co zaprzedał duszę diabłu. Postaciami są Twardowski i Mefistofeles. Pani Twardowska wcale nie pojawia się w utworze lirycznym :). Pan Twardowski zawiera układ z szatanem, że nim odda mu duszę Mefistofeles musi wypełnić trzy zadania. Diabeł wychodzi bez szwanku z kąpieli w święconej wodzie, a ucieka przez dziurkę od klucza przed spędzeniem roku z żoną Twardowskiego. Możemy sobie, więc wyobrazić cóż musiała być to za kobieta, która wystraszyła samego diabła.

Przeczytaj całą opinię
2016-09-16
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026

Cudowny świat romantyzmu.

Przeczytaj całą opinię
2016-09-16
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026

Uwielbiam ballady Mickiewicza, a najbardziej "Świteziankę" i "Romantyczność". Jak już się je przeczyta, to nie da się ich wybić z głowy. Generalnie lubię takie klimaty.

Przeczytaj całą opinię
2016-05-16
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026

Ballady i romanse należą do tych utworów Mickiewicza, które wcale się nie zestarzały i wciąż czyta się je świetnie. Są przy tym napisane prostym, zrozumiałym językiem i stanowią miłą odmianę od ciężkich i trochę już dziś śmiesznych Dziadów (szczególnie trójki). Mam nadzieję, że wkrótce ktoś przerobi Lilije na porządną adaptację, bo jest potencjał. Inne ballady też zresztą go mają.

Przeczytaj całą opinię
2016-02-12
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/148026
z 9