Biały Kieł

Wydanie z opracowaniem

Wydanie
Greg, Kraków, .
Liczba stron
160
Wymiary
14,5 × 20,0 cm
Oprawa
Miękka
ISBN
8373277420
Waga
0,18 kg
Język
polski
więcej detali

Wszystkie wydania w oprawie miękkiej (4)

  Tytuł Wydanie Stron Cena
Biały kieł
2017, Siedmioróg
228
12,64
Biały Kieł Wydanie z opracowaniem
2015, Greg
160
5,17
Biały kieł
2013, Siedmioróg
224
Biały kieł
2010, Zielona Sowa
312

Pokaż też wydania niedostępne (2)

Kategorie

Opis książki

Jest koniec XIX wieku, na północy Stanów Zjednoczonych trwa gorączka złota. Do Klondike przybywają setki traperów marzących o szybkim wzbogaceniu się. Towarzyszą im psy, które dzielnie pomagają ludziom. Biały Kieł, udomowiony wilk, początkowo jest psem pościgowym, przewodnikiem zaprzęgu, później jego życie całkowicie się zmienia. Wydanie z opracowaniem - notatki na marginesie, cytaty, które warto znać, streszczenie.

Opinie czytelników

(3.6)
6283 ocen, w tym
147 opinii
5
64
4
68
3
10
2
4
1
1
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Znienawidzona przeze mnie - ryczałam przez miesiąc i od tamtej pory nie tykam książek o zwierzętach - trauma życia!

Przeczytaj całą opinię
2017-04-19
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701

"Biały Kieł" to zdecydowanie jedyna książka w swoim rodzaju. Nigdy nie spotkałam się z historią, w której praktycznie nie ma dialogów, a mimo to nie jest ona nudna, ani monotonna. Nie raz los małego wilczka ścisnął mnie za serce lub przeraził uświadamiając okrucieństwo właścicieli już starszego psa. Ale przede wszystkim poruszył mnie brak miłości do Białego Kła i to, jak bardzo cierpiał, nie wiedząc nawet, że zasługuje na więcej zrozumienia. Porażające było ukazanie tego, że nawet najdrobniejsze uwagi zapadały w pamięć niesamowicie mądrego wilka i czyniły go niewzruszonym i zimnym samotnikiem. Dopiero odrobina miłości i cierpliwości odmieniły los Białego Kła, czyniąc go najwierniejszym przyjacielem człowieka, jak to psy (nawet lekko dzikie) mają w naturze...

Przeczytaj całą opinię
2017-04-09
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701

Bardzo ciekawa i wzruszająca książka dla większych dzieci. Ciekawe czy we współczesnej szkole byłaby dopuszczona do użytku bez cenzury... Polecam zwłaszcza, jeśli ktoś kocha psy, pomimo kilku absurdów dotyczących ich wychowywania i zwyczajów, jest to naprawdę wartościowe dzieło.

Przeczytaj całą opinię
2017-03-18
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701

Smak dzieciństwa. Wielkie połacie zaśnieżonej Alaski, natura, a wszystko z perspektywy psa - zawsze wracam z przyjemnością.

Przeczytaj całą opinię
2017-02-15
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701

Piękne i wzruszające:)

Przeczytaj całą opinię
2017-01-29
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701

A czy Ty wyczuwasz w sobie zwierzęce instynkty? PRZETRWAĆ „Głusza bowiem nie znosi ruchu. Życie jest dla niej wyzwaniem, gdyż życie to ruch, z którym ona toczy nieustanną walkę. Zamraża wody, by zahamować ich bieg ku morzu, wysysa soki z drzew, by ściąć je w lód aż do samego rdzenia, najokrutniej jednak łamie i niszczy człowieka – istotę, która z wszystkiego, co żyje, najbardziej jest czynna, nigdy bowiem nie chce się pogodzić z nieubłaganą prawdą, że każdy ruch prowadzi ostatecznie do bezruchu[1].” Z taką głuszą zmierzyli się bohaterowie powieści Biały Kieł Jack’a Londona. Zdani przede wszystkim na siebie, musieli opierać się nie tylko naturze, która wieje grozą, ale i zwierzętom, stanowiącym dla nich niebezpieczeństwo. Głupim jest ten, kto sądzi, że zwierzęta nie myślą. Wilki, bo w gruncie rzeczy to o nich pisze Jack London, mają swoje cele. Dążąc do nich, stają się mordercami. Żeby żyć, muszą zabić. Żeby zabić, nie mogą się wahać. Żyjąc stadnie, łatwiej jest im zdobywać pożywienie. A kiedy na ich drodze staną ludzie, którym kończy się amunicja, nie mają gdzie się ukryć, zaczyna brakować im jedzenia, stają się łatwym kąskiem. I tak też było tym razem. Walka z czasem. Walka z własnymi słabościami. A nade wszystko walka ze zwierzyną, głodną zwierzyną, która coraz mniej lęka się człowieka, spędza sen z powiek bohaterom. Wilki najpierw atakują psy. Pies skuszony przez wilczyce, zostaje wyprowadzony w pole. A tam czeka już na niego stado głodnych współbratymców, czyhających by go rozszarpać. Trzeba zabijać, by przetrwać. Tu nie ma miejsca na skrupuły. Człowiek, który chce poznać swoje siły… Sprawdzić siebie, wyjeżdża w góry. Tam stacza walkę ze swoimi słabościami. Ma możliwość nie tylko wykorzystania, ale i odkrycia swoich umiejętności. Obcuje z przyrodą, która nierzadko jest mu obca. Ale właśnie dzięki niej może odpocząć. To taka odskocznia od wyścigu szczurów, gdzie człowiek walczy o pozycję, o prestiż, o utrzymanie firmy na stałym poziomie, nie zepchnięcie się ze szczytu. W górach tez trzeba przetrwać, ale jest to inne, przyjemniejsze przetrwanie, bowiem tu w grę nie wchodzą pieniądze, sława, rodzina a pasja, zmierzenie się ze swoimi lękami. „Życie to straszliwa zachłanność, a świat to zamknięty krąg istot zachłannych, ścigających i ściganych, tropiących i tropionych, pożerających i pożeranych – wszystko to zaś dzieje się na ślepo, w zamęcie, w gwałcie i krwawym żarłocznym bezładzie, rządzone trafem, bezlitosnym, bezmyślnym i niepojętym[2].” Ani nasze życie, ani życie zwierząt za bardzo się nie różni. I tu, i tam życie rządzi się pewnymi zasadami. Różne sytuacje zmuszają nas, by zrobić wszystko, co w naszej mocy, by przetrwać. A dziś przetrwać, to przede wszystkim nie dać się zabić, nie dać się wygryźć, nie dać sobie odebrać, to co jest najcenniejsze. Skojarzymy to z wojną, z biedą, głodem, biznesem, karierą… a może po prostu z życiem. W dobie obecnej technologii nikt nie wyśle nas z zaprzęgiem psów, by przewieść czyjeś ciało. Od tego są samochody, samoloty a nawet helikoptery. Kiedy zaś coś zagrażałoby naszemu życiu, mamy telefony komórkowe i odpowiednie numery, pod którymi zawsze zgłosi się ktoś, kto może wybawić nas z opresji. W tym wypadku najgorzej mają zwierzęta. „Wilczek nie rozumował jak człowiek, a jego horyzonty nie były tak szerokie. Miał zawsze jeden cel; za każdym razem rządziła nim jedna myśl i jedno pragnienie. Oprócz prawa łowieckiego musiał poznać i podporządkować się wielu innym, mniej ważnym prawom[3].” Te mniejsze prawa ustala człowiek. Człowiek staje się bogiem dla zwierząt. A jak mówi Jack London: „Posiadanie boga równa jest służbie[4].” Czyli przetrwanie to nie tylko walka, ale i przestrzeganie praw, które z góry zostają nam narzucone. Przetrwać znaczy żyć. Świat ciągle rzuca nam kłody pod nogi, ważne by umiejętnie patrzeć i dostrzegać nadchodzące niebezpieczeństwa. Życie nie jest łatwe. Ale każdy musi przejść w nim przez różne szlaki, by u schyłku życia móc powiedzieć: Przetrwałem. 1- Jack London, Biały Kieł, przełożyła Anna Przedpełska-Trzeciakowska, Wydawnictwo Książnica, Katowice 1989, str.90 2- Ibid., str.146 3- Ibid., str.146 4- Ibid., str.180

Przeczytaj całą opinię
2017-01-20
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701

Cudowna książka godna polecenia :)

Przeczytaj całą opinię
2017-01-14
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701

Piękna książka. O wilku, który zaznał od ludzi cierpienia. Ale potem na swojej drodze napotkał Scotta. I potrafił się odwdzięczyć za serce. London potrafił zaś o tym opowiedzieć.

Przeczytaj całą opinię
2016-12-11
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701

Uwaga, spoiler! [pokaż]

Książka mojego dzieciństwa. Wspaniałe opisy dotyczące harmonii życia człowieka z przyrodą. Wierność psa-wilka i coś jeszcze... Książka mówi bądź dobry, sprawiedliwy, rozsądny, a otrzymasz największe wartości - przyjaźń, zaufanie, oddanie. Poza tym wiele scen trzymających w napięciu młodego człowieka. Polecam.

Przeczytaj całą opinię
2016-04-13
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701

Obsesja na punkcie życia, fizyczność znajduje tutaj swój wyraz niczym w starożytnej Grecji. Jakoś zapadły mi w pamięć fragmenty dotyczące mięśni. Nic dziwnego skoro mamy doczynienia z powieścią o wilku, ludzie są tam tylko epizodem. Bez owijania w bawełnę, J. London opisuje dzikiego wilka i próby jego oswojenia. Historia podobna nieco do brzydkiego kaczątka, odrzuconego przez kolegów dzikusa, który nauczył się bronić w naturalny dla siebie sposób.

Przeczytaj całą opinię
2016-04-10
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/162701
z 15