Biały zamek

Wydanie
Literackie, Kraków, .
Liczba stron
224
Wymiary
14,4 × 20,5 cm
Oprawa
Miękka
ISBN
9788308043745
Waga
0,26 kg
Język
polski
Tłumaczenie
Akbike-Sulimowicz Anna
więcej detali

Kategorie

Opis książki

Płynęliśmy z Wenecji do Neapolu, gdy kurs nasz przecięły tureckie okręty. Było nas wszystkiego trzy statki, za to liczba wyłaniających się z mgły ich galer wydawała się nieskończona… XVII wiek. Młody Wenecjanin, schwytany przez piratów i sprzedany na targu niewolników, trafia pod dach stambulskiego uczonego. Szybko okazuje się, że zdumiewająco podobni fizycznie, pan i niewolnik mają także wspólne pasje i zainteresowania. Na prośbę Hodży, przekonanego o wyższości europejskiego wykształcenia, Wenecjanin opowiada mu o zachodniej sztuce, nauce i technologii. Role mistrza i ucznia nieraz się jednak odwrócą, a wiedza obu zostanie wykorzystana przez sułtana podczas wojny z Polską. Otrzymają zlecenie zbudowania fantastycznej machiny wojennej... Ujmująca historycznym kolorytem i zręcznie wykorzystująca motyw sobowtóra opowieść o konfrontacji człowieka Wschodu z człowiekiem Zachodu. Spośród wszystkich książek Orhana Pamuka najbliższa Nazywam się Czerwień. Pamuk potrafi opowiadać ze swadą równą Szeherezadzie. (…) To kusząco przebiegła książka (…) Jedna z tych nielicznych powieści, które otwierają drzwi do odrębnego, samowystarczalnego świata uchwyconego z wyjątkowym mistrzostwem. Jay Parini, „The New York Times” O autorze Orhan Pamuk (ur. 1952) – najwybitniejszy współczesny pisarz turecki, laureat literackiej Nagrody Nobla. Do tej pory nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazało się pięć jego książek: Śnieg, Nazywam się Czerwień, Nowe życie, Stambuł. Wspomnienia i miasto oraz Dom ciszy. W 2010 roku ukaże się najnowsza powieść: Muzeum niewinności.

Opinie czytelników

(3)
507 ocen, w tym
36 opinii
5
2
4
11
3
15
2
7
1
1
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Najlepsza moim zdaniem pozycja z trzech powieści Pamuka dostępnych w mojej bibliotece (chodzi o "Stambuł" oraz "Dom ciszy"; a piszę to, bo po inne raczej nie będę miała okazji sięgnąć). Ciekawy obraz relacji dwójki ludzi. Przeszkadzały mi dwie rzeczy: pierwsza, że Hodża miał dużo silniejszy charakter od narratora (a przez dłuższy czas ten drugi był właściwie całkowicie nijaki), a druga: posłowie należące do tych, w których autor musi koniecznie pochwalić się swoją erudycją i zamieścić własny klucz interpretacyjny. A "Biały zamek" to jedna z tych pozycji, które bronią się same.

Przeczytaj całą opinię
2016-10-20
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334

Serce mnie boli, że mojemu ulubionemu pisarzowi muszę wystawić taką niską ocenę. Ale nie da się inaczej. Ta książka jest po prostu słaba i, chociaż widać w niej zalążki geniuszu Pamuka, to jednak sprawia wrażenie, jaby to pisał uczeń-nasladowca. Albo sam Pamuk jakieś próbne wprawki wydał. Na szczęście to jedna z pierwszych powieści Pamuka i świadczy tylko o tym, że styl autora z każdą kolejną powieścią się poprawia (trochę się to, co prawda, kłóci z faktem, że genialny "Dom ciszy" został wydany dwa lata przed "Białym zamkiem", ale nie bądźmy drobiazgowi) O "Białym zamku" postaram się zapomnieć jak najszybciej i z niecierpliwością czekam na "Kobietę o rudych włosach". Pamuk nie przestaje być jednym z najlepszych współczesnych pisarzy.

Przeczytaj całą opinię
2016-10-17
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334

6/10

Przeczytaj całą opinię
2016-07-01
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334

Turcja,to kiedyś była potęga.Ale,tu ta potęga gdzieś zanika. Gdzie się podział,te Sulejman ? Ha,on już nie żyje. Może ten Wenecjanin,coś pomoże ? On,przecież buduje taki pojazd,na wojnę...z Polską !!!! Książka bardzo piękna i bardzo mnie wciągnęła. A wiecie,że to w Turcji zrobiono pierwszy mechaniczny budzik.

Przeczytaj całą opinię
2016-05-22
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334

Książka jest jak dla mnie kwintesencją stylu Pamuka. Świat realny miesza się ze światem magicznym, aż w końcu czytelnik nie jest w stanie odróżnić jednego od drugiego. Akcja dzieła toczy się w XVII wieku, kiedy to młody Wenecjanin zostaje niewolnikiem sułtana, a następnie zostaje przekazany jego nadwornemu uczonemu. Mimo różnicy kultur i początkowej niechęci, bohaterowie odnajdą w sobie wiele podobieństw i będę przez lata uczyć się od siebie nawzajem, aż... No właśnie, i tu zaczyna się magia, magia Pamuka.

Przeczytaj całą opinię
2016-04-08
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334

Chyba spodziewałam się czegoś więcej, może nie załapałam do końca sensu, a może załapałam i właśnie to mnie zawiodło? Bohater opowiada o porwaniu i o zostaniu niewolnikiem jak o przepisie na spaghetti. Chyba właśnie tego mi brakuje- emocji, brak realizmu da się znieść, ale ,,suchość'' wypowiedzi, jak dla mnie, już nie. Pomysł z czymś na kształt zamiany tożsamości nie urzekł mnie szczególnie, bardziej chyba skłonił mnie do przemyśleń przykład Golumma z ,,Władcy Pierścieni". Ale ogólnie polecam, bo powieść jest krótka i nie tracąc za wiele czasu można sobie wyrobić własne zdanie.

Przeczytaj całą opinię
2016-03-04
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334

Ta książka to grzęzawisko. Niestety nie tego rodzaju, że wciąga namiętnie i szybko, by po chwili zdumionego Czytelnika wypluć. To powolne i podduszające bagienko. Zaczyna się lekko i swobodnie, uwodzi odkrywaniem świata osmańskiego orientu. Po kilkunastu stronach fabuła jednak grzęźnie w mule skomplikowanej (lub pozornie skomplikowanej?) relacji między wziętym do niewoli Wenecjaninem a jego nauczycielem - Hodżą. Od tego momentu książka zaczyna się niemiłosiernie dłużyć i nużyć. Hodża jest postacią po prostu denerwującą, z którą nie wytrzymałbym dnia sam na sam. Narrator nie lepszy - snuje hipotetyczne historie i zamęcza Czytelnika wspominkami z przeszłości. Nawet fragment o ataku na Polskę, który jakoś przyspieszył bicie serca, okazał się po prostu nudny. Szczerze mówiąc, zastanawiałem się, po co Pamuk napisał tę książkę. Może miała to być jakaś literacka wprawka? Powieść o homoseksualnej miłości? Może chciał pokazać, że da się napisać książkę o niczym? Stąd też ucieszyłem się, że Autor opatrzył „Biały zamek” kilkustronicowym epilogiem-przypisem, w którym - jak mniemałem - wyjaśniłby ratio swojej prozy. Płonna była ma nadzieja. Pamuk nie tłumaczy tam nic, a nuży jeszcze bardziej. Wciąż więc pytam: po co?

Przeczytaj całą opinię
2015-11-13
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334

Moja pierwsza powieść tego noblisty, a że noblistą parę lat temu został było przyczyną, że skusiłam się na próbkę jego dorobku. Akcja może nie porywa, jednak nie o jej budowanie tu chodzi. Autor buduje tu przede wszystkim portret dwóch ludzi, podobnych i niepodobnych do siebie, którzy raz się wydają bliscy sobie a raz oddalają, to ich związek, skazani na siebie, zależni od siebie, ubóstwiający i nienawidzący. Reprezentują dwa różne światy, które jednak w końcu tak sie przenikają, iż jeden żyje życiem drugiego i odwrotnie.

Przeczytaj całą opinię
2015-10-08
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334

Na okładce jest informacja, że książka jest uwodzicielsko, baśniową opowieścią o ludzkiej naturze. Niestety książka mnie nie uwiodła. Mamy opowieść XVII wiecznego młodego świetnie wykształconego wenecjanina, który dostaje się do niewoli tureckiej. Staje się niewolnikiem wykształconego doradcy sułtana Hoży. Zadaniem jego jest przekazanie mu całej swojej wiedzy. Książka jest opisem rozgrywki psychologicznej między tymi dwoma mężczyznami. Między nimi powstaje silna więź. Czy można nazwać to przyjaźnią? Ktoś mądry powiedział, że przyjaciele to dwa ciała i jedno serce. Czy jest możliwość zamiany ciałami? . Myślałam, że zanurzę się w świat orientu. Niestety stosunek narratora do orientu i ludzi jest lekceważący i zbytnio go nie interesuje. W tej dziwnej rozgrywce pragnie udowodnić wyższość Zachodu, nad Wschodem. Ale czy jest zainteresowany poznaniem Wschodu? Książka była dla mnie nużąca. Ciekawość wzbudziły elementy Polskie.

Przeczytaj całą opinię
2015-06-30
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334

Możliwe, że to ja nie rozumiem, i żółwie tempo narracji miało jedynie wzmagać atmosferę braku pośpiechu panującą w Stambule przedstawionym na kartach powieści. Niezależnie od tego czy tak właśnie było - rozpaczliwy brak akcji sprawiał, że choć książka ta, dość barwnie odmalowuje świat orientu, i całkiem zgrabnie rozmywa postać narratora, znudziła mnie wyraźnie.

Przeczytaj całą opinię
2015-02-27
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34334
z 4