Inne kolory

Wydanie
Literackie, Kraków, .
Liczba stron
630
Oprawa
Miękka
ISBN
9788308049136
Waga
0,70 kg
Język
polski
więcej detali

Kategorie

Opis książki

Kolorowy świat Orhana Pamuka. Dziś, wczoraj i jutro. Tęsknoty, marzenia i rozczarowania. Melancholia i szczęście. Życie prywatne i polityka. "Inne kolory" to barwny, wielowymiarowy autoportret pisarza, głęboko intymny i poruszający swą szczerością. W tym barwnym kolażu tekstów publicystycznych, fragmentów powieści, szkiców oraz zapisków z podróży znajdziemy zarówno opis trudnej relacji z ojcem i przyjaźni z córką, opowieści o wakacjach i rzucaniu palenia, młodzieńczych depresjach i ulubionych filmach, dziecięcych zabawach czy piłce nożnej, jak również poważne analizy dzieł własnych i cudzych (od "Księgi tysiąca i jednej nocy" przez "Biesy", Camusa po Rushdiego i Llosę), rozważania społeczne i polityczne, a także sugestywne i poruszające wyobraźnię obrazy Stambułu lat minionych. "Choć rzadko czytam własne powieści po wydaniu, do tych tekstów wracam chętnie jak do fotografii uwieczniających szczęśliwy okres życia, które ma się ochotę oglądać wciąż na nowo; sięgam po nie, by odświeżyć swą pamięć. Odnajduję w nich coś więcej niż wspomnienia sytuacji, które skłoniły mnie do pisania, więcej niż pamiątki wymagań redakcji gazet i czasopism, na których zlecenie powstały, więcej nawet niż obrazy myśli, które w tamtym momencie chciałem przekazać, moich zainteresowań i pasji. By opisać te niecodzienne momenty, te epifanie, gdy prawda zostaje nagle objawiona, Virginia Woolf użyła kiedyś określenia <>." Orhan Pamuk

Opinie czytelników

(3.53)
84 ocen, w tym
14 opinii
5
4
4
5
3
5
2
0
1
0
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Nie wiem dlaczego,ale ostatnio jakoś tak mam,że lektury,które zapowiadają się na bestseller rozczarowują mnie,a te po które sięgam z pewną obawą okazują się intrygujące,ciekawe.Nie inaczej było i w przypadku niniejszej lektury.Ponad 600 stron pozbawione fabuły,może być nudno,tym bardziej,że dotychczas przeczytałem tylko jedną powieść autora,którą oceniłem zresztą jako arcydzieło,ale może to był tylko przysłowiowy rodzynek w cieście.Zaryzykowałem i tym razem się opłaciło.Nie wiem co w sobie ma pisanie Pamuka,ale ma w sobie to coś.Coś,co powoduje,że wywody autora,nawet na tak mało mnie obchodzący temat jak malarstwo miniaturzystów muzułmańskich, przeczytałem z zainteresowaniem i z odczuciem,że czytam nie tylko o tym czego dotyczy bezpośrednio tekst,ale również o czymś więcej,o,że tak powiem po swojemu,pewnej tajemnicy,ulotności,duchowości naszego istnienia.Autor w zawartych tutaj esejach,wypowiedziach,wynurzeniach dokonuje pewnego rodzaju ekshibicjonizmu swojej osoby.Bardzo przybliża czytelnikowi swoją postać.A tematy porusza najróżniejsze ,od wspomnień swojego dzieciństwa,poprzez relacje z obecnego życia prywatnego i zawodowego,swoich inspiracji,wrażeń z przeczytanych lektur,aż po analizę przenikania się i wzajemnych wpływów na sztukę kultur Wschodu i Zachodu.Wszystko to podane,mimo,że autor dotyka czasami bardzo intymnych sfer swojego życia,w sposób z którego bije niezwykła szczerość i nostalgia,jeśli wypowiedź dotyczy tego co było i już nie wróci.Piękna proza,piękne opowieści.Serdecznie polecam.

Przeczytaj całą opinię
2016-10-02
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/125391

dla czytelników noblisty

jeżeli ktoś bardzo lubi tureckiego autora przeczyta z zainteresowaniem. ale to nie jest jego najwybitniejsza pozycja. można, nie trzeba.

Przeczytaj całą opinię
2016-02-25
źródło: http://www.empik.com/p1048443668,ksiazka-p

Gruba, różnorodna tematycznie i nie równa pisarsko - tak określiłbym "Inne kolory" Pamuka. Bez pretensji, że to co tu zostawię będzie jakąkolwiek recenzją, co to to nie, chcę jednak wyrazić, że początek mnie rozczarował. Miałem wrażenie obcowania z tekstami blogera, a nie noblisty. Aż nastał świetny rozdział pt "książki i lektury", w którym Pamuk rzeczywiście rozsmakowuje w swoich ulubionych książkach, autorach, od Hugo, przez Dostojewskiego, Camusa, aż do Rushdiego. To czytało się z przyjemnością i ekscytacją. I apiać - nudy na pudy. Za okoliczność łagodzącą można uznać, że jest to zbiór esejów i zapis wystąpień z wczesnych lat jego twórczości. Pamuk dojrzał.

Przeczytaj całą opinię
2016-06-05
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/125391

Bardzo osobista książka noblisty.

Inne kolory to pierwsza książka Orhana Pamuka po otrzymaniu przez niego Nagrody Nobla w 2006 r. Inne kolory to (parafrazując tytuł) inna książka od wcześniej przeze mnie czytanych. Jest to wyjątkowo osobista pozycja w dorobku autora, zbiór esejów, komentarzy, przemówień okolicznościowych, opowiadań, które poruszają ważne tematy zarówno w świecie dookoła pisarza, jak i w jego wnętrzu. Na pewno nie jest to pozycja lekka, ale niesłychanie ważna. Niektóre jej części czyta się szybko, łatwo, przyjemnie, niektóre sprawiają, że trzeba się choć na chwilę zatrzymać.Ale warto sięgnąć po nią.Dzięki Innym kolorom poznajemy Pamuka, jako wielkiego intelektualistę, erudytę, człowieka wszechstronnie wykształconego i niezwykle wrażliwego.Opowiada nam o swoim życiu (tym obecnym i tym minionym), o dzieciństwie, okresie dorastania, często niestety bardzo trudnych kontaktach z ukochaną córką. Opowiada także o pokusach dnia codziennego, przyjemnościach, obowiązkach, trudach walki z powracającym nałogiem.

Przeczytaj całą opinię
2012-06-27
źródło: http://www.empik.com/p1048443668,ksiazka-p

"Inne kolory" Orhana Pamuka to obszerny zbiór esejów i felietonów oraz literackich szkiców, w których autor dzieli się swoimi spostrzeżeniami na temat ulubionych książek, lektur czasów dzieciństwa oraz własnej twórczości. Ta tematyka zainteresowała mnie najbardziej, gdyż pisarz zdradza tajniki swojego warsztatu, genezę i proces powstawania własnych powieści oraz szczegóły związane z ich odbiorem w Turcji. Interesujące są także poglądy noblisty na temat dorobku największych prozaików, m.in. Dostojewskiego, Prousta, Dickensa, Manna, Nabokova. Te erudycyjne eseje czyta się jednym tchem, niczym najlepszą, wciągającą powieść - uległam tej magii bardzo szybko i z wielką przyjemnością (początkowo obiecałam sobie dozować lekturę - nie więcej niż kilka tekstów dziennie, ale po trzech dniach się złamałam i pochłonęłam resztę w niezwykle łakomy sposób). "Inne kolory" to nie tylko teksty autotematyczne i historycznoliterackie. Pamuk sporo miejsca poświęca innemu ważnemu problemowi - zderzeniu kultur Wschodu i Zachodu. Tematyka ta, stale obecna w jego powieściach, znajduje ujście również w felietonach. Pisarz odważnie głosi potrzebę zbliżenia wspomnianych światów, tolerancji i współpracy, co nie zawsze w jego kręgu kulturowym przyjmowane jest ze zrozumieniem. Podobnie rzecz ma się z jego poglądami na czarne plamy w historii Turcji, za co w rodzinnym kraju wytoczono mu przed laty absurdalny proces. W zbiorze są również teksty lekkie, przypominające zatrzymane w kadrze obrazy. To m.in. opisy relacji z kilkuletnią córką, wspólnych wypraw, spacerów, rozmów oraz wspomnienia z własnego dzieciństwa. To także liryczne formy zainspirowane różnymi drobiazgami, migawkami ze świata przyrody, zasłyszanymi historiami i rozmowami... Z takich wydawałoby się niepozornych elementów pisarz potrafi wysnuć piękne, refleksyjne opowieści, w których codzienność przeplata się z filozoficznymi rozważaniami. Całość układa się w barwną mozaikę, w której poznajemy Pamuka "od kuchni", mamy okazję nie tylko śledzić wytwory jego literackiej wyobraźni, ale i poznać jej źródła. Jeśli do tej ujmującej treści dodamy piękny, bogaty język, to mamy ucztę duchową na naprawdę wysokim poziomie! Polecam przede wszystkim fanom twórczości noblisty, ale nie tylko, gdyż każdy może znaleźć tu coś dla siebie.

Przeczytaj całą opinię
2016-03-16
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/125391

Bardzo osobista książka noblisty.

Inne kolory to pierwsza książka Orhana Pamuka po otrzymaniu przez niego Nagrody Nobla w 2006 r. Inne kolory to (parafrazując tytuł) inna książka od wcześniej przeze mnie czytanych. Jest to wyjątkowo osobista pozycja w dorobku autora, zbiór esejów, komentarzy, przemówień okolicznościowych, opowiadań, które poruszają ważne tematy zarówno w świecie dookoła pisarza, jak i w jego wnętrzu. Na pewno nie jest to pozycja lekka, ale niesłychanie ważna. Niektóre jej części czyta się szybko, łatwo, przyjemnie, niektóre sprawiają, że trzeba się choć na chwilę zatrzymać.Ale warto sięgnąć po nią.Dzięki Innym kolorom poznajemy Pamuka, jako wielkiego intelektualistę, erudytę, człowieka wszechstronnie wykształconego i niezwykle wrażliwego.Opowiada nam o swoim życiu (tym obecnym i tym minionym), o dzieciństwie, okresie dorastania, często niestety bardzo trudnych kontaktach z ukochaną córką. Opowiada także o pokusach dnia codziennego, przyjemnościach, obowiązkach, trudach walki z powracającym nałogiem.

Przeczytaj całą opinię
2012-06-27
źródło: http://www.empik.com/p1048443686,ksiazka-p

Warto przeczytać

Przeczytaj całą opinię
2014-10-31
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/125391

Muszę się przyznać, że po raz pierwszy sięgnąłem po taką formę literatury jak zbiór esejów, przemyśleń. Osobiście wolę powieści, ale sięgając po tą książkę nie rozczarowałem się. Autor maluje nam tu barwny świat składający się z własnych ogólnoludzkich przemyśleń, literackich inspiracji czy obrazu Turcji. Fajnie było poczytać o tym jak rzucał palenie czy dlaczego nie został architektem. Niektóre momenty trochę jednak mnie nużyły, jak choćby niekończące się dywagacje o przewadze kultury Zachodu nad kulturą Wschodnią i dlaczego Turcja tak bardzo chce być w Europie. Podobało mi się spostrzeżenie, że pisarze mają swojego rodzaju dziecięcą naiwność zakładającą, że wszyscy ludzie są tacy sami lub podobni. Gdyby nie ona nikt nie pisałby książek. Opowiadanie na końcu książki również oceniam pozytywnie, ot taka przyjemna odskocznia od głębszych dywagacji wymagających całkowitego skupienia. Miło też było mi poczytać o tym jak powstawało "Nazywam się czerwień", którą to książkę udało mi się wcześniej przeczytać. Podsumowując "Inne kolory" to książka dająca nam głębsze wyobrażenie na temat noblisty Orhana Pamuka, poznajemy jego cele , pragnienia i myśli. Jej lektura umilała mi czas przez ostani miesiąc i myslę ,że warto ją było przeczytać.

Przeczytaj całą opinię
2014-04-13
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/125391

Już kończę czytać „Inne kolory” . Zostawiłam sobie kilkanaście stron na deser, bo nie chciałam jeszcze kończyć tej przygody z Orhanem Pamukiem. „Inne kolory” kupiłam trochę przez przypadek. Nie miałam co czytać, poszukiwałam „czegoś innego”, ale nic oprócz tej książki nie wpadło mi w ręce. Nie miałam ochoty czytać lekkiej powieści. Potrzebowałam czegoś wartościowego dla duszy i udało się. Znalazłam! Zapraszam na mojego bloga :) DOLINA ZAKLĘTYCH KSIĄŻEK: dolinazakletychksiazek.blogspot.com

Przeczytaj całą opinię
2014-04-06
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/125391

Przeniesiesz się do gwarnej i kolorowej Ankary lat 60-stych, czy może do Frankfurtu 20 lat później? Jeśli nie, to może podróż po współczesnej Ameryce z porządną lekcją dotyczącą cywilizacji zachodu? A może masz ochotę na papierosa i przy okazji na szczyptę sugestywnych nieco ironicznych wyznań o przyjemności palenia papierosów pana Pamuka? Jeżeli to wciąż nie jest to czego szukasz, to może uraduje Cię podróż przez meandry twórczości Dostojewskiego, Faulknera, Camusa – lub już zupełnie nierealna wycieczka w świat sennych wizji pisarza? Orhan Pamuk chciał zamknąć świat w tej książce. Świat sam w sobie jest dla niego idealną, niekończącą się inspiracją. „Inne kolory” to książka, gdzie słowa płyną - tak jak życie. Bo wszystkiego tu po trochę: wszystko jest w stanie go zainteresować, wszystkiego chciałby doznań, wszystko przeżyć i doświadczyć. Obok opisu pogmatwanych relacji z ojcem są rozległe opisy potraw, smaków, kolorów,krajobrazów. Jesteśmy w muzeum, puszczamy totolotka, jemy hot-doga. Życie jakie znamy, ale odziane w przemyślenia głębsze; często o rzeczach z pozoru nieistotnych, a składających się przecież w arcyważną całość. „Inne kolory” to zbiór esejów, notatek, luźnych myśli, wywiadu dla "Paris Review". Przemierzamy świat pod rękę z panem Pamukiem, ze strony na stronę coraz bardziej wdzięczni, że widzimy to co widzimy. Książka nie nudzi, nie poucza, nie strofuje, nie nadużywa słów wielkich – jest dokładnie taka jak życie: wciągająca przez ponad sześćset stron, do samego końca pięknie prawdziwa. Czasem warto popatrzeć na świat oczami drugiego człowieka…

Przeczytaj całą opinię
2013-12-29
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/125391
z 2