Nauki Don Juana

Wydanie
Vis-a-vis / Etiuda, Kraków, .
Liczba stron
256
Wymiary
14,5 × 20,5 cm
Oprawa
Miękka
ISBN
9788379981182
Waga
0,32 kg
Język
polski
Tłumaczenie
Szostkiewicz Adam
więcej detali

Kategorie

Opis książki

Carlos Castaneda (1925-98) - amerykański antropolog, psycholog, autor bestsellerów takich jak właśnie Nauki Don Juana, kilka milionów sprzedanych egzemplarzy. Ale też mag, używający środków odurzających, piszący o nich, mający swoich wyznawców, wielbicieli ale też i fanatycznych wrogów. W 1960 miał on spotkać szamana z plemienia Yaqui o imieniu don Juan Matus. Jego doświadczenia z don Juanem stały się rzekomo inspiracją do serii książek, w tym właśnie Nauk Don Juana. Twierdził, że odziedziczył po don Juanie pozycję naguala, przywódcy grupy „widzących“. Terminu nagual używał również jako określenia tego co jest niepoznawalne, nieznane i niemożliwe do poznania; twierdził, że dla jego grupy „widzących“ don Juan był w pewnym sensie połączeniem z niepoznawalnym. Zwrot nagual jest używany przez antropologów jako określenie szamana czy czarownika, który jest zdolny do zmiany kształtów lub przybrania formy zwierzęcej, a także do określenia formy w jaką szaman może się przekształcić. Także i ta książka Castanedy zawiera opisy paranormalnych lub magicznych doświadczeń, kilkunastu technik psychologicznych, tolteckich rytuałów magicznych, szamanizmu oraz doświadczeń z psychodelikami (np. z pejotlem). Nauki Don Juana sprzedały się na całym świecie w nakładzie kilku milionów egzemplarzy. Można zatem mówić, że to książka kontrowersyjna, ale na pewno niezwykle istotna, gdzieś między nauką, a szamanizmem.

Opinie czytelników

(3.38)
165 ocen, w tym
14 opinii
5
2
4
8
3
4
2
0
1
0
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Nie tylko dla Szamanów

Przeczytaj całą opinię
2016-09-25
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583

Carlos Castaneda to amerykański antropolog badający kulturę Indian. Don Juan to indiański czarownik (brujo) z plemienia Yaqui, który przyjął go do siebie jako ucznia. "Nauki Don Juana" jest relacją białego człowieka zachodu (niezbyt rozgarniętej bladej twarzy), naukowca, z magią indiańskich halucynogennych roślin. W pierwszej części książki przyglądamy się obyczajom i rytuałom indiańskim związanym ze zbiorem magicznych roślin i przygotowywaniem z nich mikstur służących do magicznych podróży. Poznajemy pejotl (Mescalito), który obdarza mądrością, bieluń obdarzający mocą i "dym", czyli mieszankę halucynogennych grzybów (Psilocibe mexicana) i ziół do palenia. Castaneda opisuje swoje przeżycia po każdym z tych specyfików i próbuje je interpretować. Natomiast druga część jest całkiem niestrawna. Autor przechodzi tu już w nadinterpretację, te przydługie wywody nad tym, co zostało już powiedziane, są według mnie całkiem niepotrzebne. Nie wiem na ile można oceniać antropologiczną prawdziwość książki, ale jeśli chodzi o opisy psychodelicznych podróży, mamy tu do czynienia z klasyką.

Przeczytaj całą opinię
2015-10-05
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583

Powinnam znienawidzić te książkę - dostałam ją za nieobecności. Ale okazała się całkiem dobra! Nawet, jeśli kogoś nie interesują Indianie i wyrób naturalnych narkotyków. Ciekawe doświadczenie, polecam!

Przeczytaj całą opinię
2015-07-01
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583

Nie próbowałam nigdy żadnych narkotyków, ani środków odurzających, więc nie wiem jakie ma się zwidy. Można między wierszami wyczytać jakieś głębsze przesłania. Chyba jednak nie dojrzałam do tej lektury, spodziewałam się czegoś innego.

Przeczytaj całą opinię
2015-03-06
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583

Castaneda może urzec. Pod warunkiem, że nie nabierzemy się, iż Nauki don Juana mają cokolwiek wspólnego z antropologią.

Przeczytaj całą opinię
2014-12-20
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583

Dla zainteresowanych kulturą psychodeliczną, zjawiskiem szamanizmu. Odwzorowanie kontrastu pomiędzy sceptycznym (na początku) naukowcem, autorem książki, a światopoglądem i wiarą don Juana - brujo, czarownika, szamana. Napisana żywym językiem hipisowska klasyka.

Przeczytaj całą opinię
2014-03-10
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583

Szperając po półkach z książkami mojej mamy natrafiłam na książkę, która sądząc po tytule, i opisie, zdawała mi się zbyt naukowa, i sprawiała wrażenie trudnej lektury, ale po przeczytaniu pierwszych dwóch stron, zmieniłam zdanie. Niekoniecznie dodałabym ją do ulubionych, ale zaciekawiła mnie, byłą pełna dziwnych sytuacji, ale to pewnie dlatego że zażywanie niektórych roślin może mieć dziwne następstwa, co zostało dobrze opisane, czytało ją się dobrze, nie jest pozbawiona humoru. Nauki Don Juana, Carlosa Castanedy to w większości książka dokumentalna, która ma postać powieści. Książka zaczyna się od wprowadzenia w którym opowiada o tym jak zbierał informacje o roślinach leczniczych, używanych przez Indian zamieszkujących południowy zachód. W nad granicznym miasteczku poznał, białowłosego starca, który jest ponoć znakomitym znawcą roślin halucynogennych, i poprosił go o udzielanie lekcji w tym zakresie, z czym kilkakrotnie spotkał się z odmową, ale po upływie roku, jak się zaprzyjaźnili, zmienił zdanie stwierdzając że rozporządza pewną wiedzą przekazaną mu przez pewną osobę i czas wybrać sobie ucznia, ale ostrzega go że będzie musiał się w to zaangażować, przyłożyć i że może zając to dużo czasu. Don Juan w swoim kręgu jest uznawany za znachora, czarownika, szamana który ponoć posiada jakieś moce. Złe czy dobre to już od was zależy jak to zinterpretujecie. Książka jest podzielona na dwie części. W pierwszej autor zamieszcza nam fragmenty wybranych notatek o donoszących się do jego przeżyć, wrażeń i emocji przeżytych doświadczeń, np. w wypróbowaniu niektórych ziół, czy obserwacji poczynań Don Juana. W drugiej części analizuje to czego się dowiedział, przeżył. Carlos Castaneda Guru pokolenia Dzieci kwiatów ukończył antropologię na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. Napisał jeszcze wiele książek które mogą was zaciekawić, są to jego dalsze spotkania z Don Juanem, który wprowadzał go w tajniki magii Indiańskiej.

Przeczytaj całą opinię
2013-12-09
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583

Bez większych rewelacji. Widać miejscami kiepskie pisarstwo. Treściowo miejscami nuda. Na plus oczywiście dosyć wiarygodny szamanizm, lecz przez lwią część sprowadza się on do ćpania psychodelików.

Przeczytaj całą opinię
2013-04-12
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583

Kilka najważniejszych cytatów w moim życiu pochodzi z tej książki - ale niestety, druga, tak bardzo antropologiczna i tak bardzo z głowy część, trochę zabija to magiczne coś, które odnalazłam w części pierwszej. Cóż. Zobaczymy, co Castaneda pokaże dalej.

Przeczytaj całą opinię
2012-12-28
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583

W chuja leci a frajerzy w to wierzą, ale czyta się doskonale, geniusz mistyfikacji!

Przeczytaj całą opinię
2011-12-15
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/55583
z 2