W ogrodzie pamięci

Wydanie
Znak, Kraków, .
Liczba stron
360
Wymiary
16,0 × 23,0 cm
Oprawa
Twarda
ISBN
9788324021970
Waga
0,59 kg
Język
polski
więcej detali

Kategorie

Opis książki

Bohaterami tej „prywatnej” historii z Historią w tle są najbliżsi krewni autorki: babka, rodzeństwo babki, ciotki, wujowie i kuzyni. Zasymilowani Żydzi – polscy inteligenci. Pracowici pozytywiści, którzy za swoje główne zadanie uznali służbę narodowi. Romantyczni szaleńcy, którzy uwierzyli, że można dźwignąć z posad bryłę świata. Jedni i drudzy znaleźli się później w diabelskich trybach totalitaryzmów: komunistycznego i hitlerowskiego. Tak wnikliwie narysowanych, plastycznych postaci nie znajdziesz dziś, Drogi Czytelniku, w żadnej współczesnej powieści. Najbardziej utalentowany scenarzysta nie stworzyłby równie zaskakujących sytuacji. Tylko życie tak dramatycznie układa i splata ludzkie losy.

Opinie czytelników

(3.96)
520 ocen, w tym
53 opinii
5
27
4
22
3
3
2
1
1
0
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Książka pokochana przez trzy pokolenia w moim domu. Poraz pierwszy przeczytałam ją, gdy miałam 12 lat. Już wtedy zrobiła na mnie piorunujące wrażenie - niesamowity język, klimat, świetne zdjęcia. Bardzo dobrym pomysłem było załączenie do książki drzewa genealogicznego, dzięki temu niesposób zgubić się wśród poszczególnych gałęzi tej niezwykłej rodziny. A rodzina jest niepowtarzalna, w szczególności imponujący jest fragment o księgarnii i wydawnictwie Jakóba Mortkowicza, z którymi związani byli wszczyscy wybitni twórcy lat 20. i 30. Książka pokazująca również czym jest hart ducha i jak ważne jest podążanie do przodu, ciągłe rozwijanie się. W trudnych chwilach korzystam z dewizy rodzinnej Horowitzów - Kopf hoch i wszystko staje się prostsze.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-13
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471

Przepiękna książka, nie sposób się od niej oderwać. Uwielbiam styl pisania pani Olczak-Ronikier.

Przeczytaj całą opinię
2016-10-23
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471

Jedna z najlepszych książek wspomnieniowych, jakie czytałam. Wspaniała historia, ciekawi ludzie , piękny język i świat kultury od środka. Czytałam z zapartym tchem, a dzięki niej do dziś czytam biografie i wspomnienia. Polecam!!!

Przeczytaj całą opinię
2016-09-05
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471

Bardzo lubię czytać biografie. Ta jest wyjątkowa! Piękna rodzina, pięknie opisana. Zasłużona nagroda Nike! Ostatnio wyszła druga książka pani Olczak, o życiu w powojennym Krakowie i słynnej kamienicy przy ul. Krupniczej 22, zatytułowana " Wtedy". Ileż smakowitych historii o pisarzach i poetach! Polecam!

Przeczytaj całą opinię
2016-08-23
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471

Na otwarcie truizm: w przeciwieństwie do występujących spontanicznie, niczym nieskrępowanych przejawów natury, ogród to twór sztuczny, kształtowany przez wybory człowieka dotyczące konkretnego skrawka ziemi i jego wyglądu. Tworząc ze wspomnień swój zbiór florystyczny, Joanna Olczak-Ronikier mogła zatem urządzić go według własnego uznania. I tak, świadomie dobiera ona i z niewypowiedzianą pewnością wyrzuca to, co niepasujące. Jej kompozycja jest nad wyraz harmonijna, aż nie do uwierzenia. Być może za sprawą tego uładzenia z nadzwyczajną łatwością ulega się przedstawionej historii, skleconej z rozsądnej dawki sentymentalizmu i czaru lat minionych, zwłaszcza tych przedwojennych czy nawet dziewiętnastowiecznych. (Ale też zanadto się nie czarujmy [sic!], pewne kwestie rażą nieustającą aktualnością - „szowinistyczny obłęd prawicowych ideologów, którzy dzielili Polaków na tych „polskiej krwi” i „przybłędów” zaczął narastać”). Z drugiej strony, właśnie po to by co poniektóre elementy nie drażniły, w tym rządku wydaje się, że autorka nie wspomina o czymś, na tamtej grządce przemilcza tamto, tu nie rozwija wątku, a tam z kolei czegoś jej zabrakło, bo przecież nieobecnym należy się przede wszystkim cisza (gdzieniegdzie interpretowana także jako szacunek). Niech i nawet idealizuje. (Bo jak w ogóle można kwestionować czyjeś doświadczenie?). (Chyba nie powinno się, ale czy można kwestionować jego stosunek do pamięci? - zwyczajowo niegrzecznie, pytaniem na pytanie, odciął się głos wewnętrzny.) Wszystko to należy do niej, łącznie z nieocenionymi refleksjami à propos tożsamości żydowskiej - czy też utraconej żydowskości na rzecz iluzorycznej polskości („Żyd, aby stać się człowiekiem, musiał przestać być Żydem, musiał stać się Polakiem”), oraz paradoksalnym i złożonym problemem mówienia, również z bliskimi, o trudnej przeszłości („Nigdy nie rozmawialiśmy ze sobą szczerze. Ani serio”). My możemy jedynie przechadzać się po wyznaczonych przez nią polszczyzną najwyższej próby ścieżkach (ogrodu. Ku pamięci). Bardzo ważne i potrzebne miejsce, nawet jeśli my urządzilibyśmy nasze inaczej.

Przeczytaj całą opinię
2016-07-29
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471

Zawiedzione wysokie oczekiwania. Byłam zagubiona w drzewie genealogicznym autorki, a komentarze nt. stosunków polsko-żydowskich wydały mi się jednostronne. Chociaż być może nie ma miejsca na obiektywizm w prywatnym doświadczeniu.

Przeczytaj całą opinię
2016-04-28
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471

Dobrze napisana książka o losach niezwykłej rodziny na tle dramatycznych wydarzeń historycznych. Książka o sile kobiet. Wciągająca , niby historia bardzo osobista ale napisana w sposób bardzo profesjonalny.

Przeczytaj całą opinię
2016-04-13
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471

Czytanie tej książki było dla mnie wielką duchową ucztą.Dawkowałam ją sobie,czytałam bardzo powoli i cieszyłam się każdym rozdziałem. Jest to napisana z epickim rozmachem ponadstuletnia historia żydowskiej rodziny autorki.Akcja toczy się w Warszawie,Moskwie,Nowym Jorku,Paryżu,Wiedniu,w carskich więzieniach i sowieckich łagrach.Historia rodziny jest niezwykła i bardzo dramatyczna.Wpływ na jej losy mają wojny,rewolucje,przewroty,zamachy i prześladowania. Członkowie rodziny to ludzie wszechstronnie wykształceni,poligloci,mający kontakt z takimi wybitnymi osobistościami jak:Narutowicz,Anders,Piłsudski,Staff,Tuwim,Jan Lechoń,Maria Dąbrowska i wielu innych przewija się na kartach tej powieści. Książka jest też okraszona starymi fotografiami i kopiami autentycznych listów i dokumentów.Dużo też w niej rodzinnych opowieści,anegdot i dygresji. Bardzo podobały mi się też urzekające opisy dawnej Warszawy i życia jej mieszkańców. Autorka ma wielki dar pięknego pisania i zgrabnego łączenia wielu wątków w jedną spójną całość. Bardzo polecam.

Przeczytaj całą opinię
2016-03-22
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471

"W ogrodzie pamięci" to piękna, wzruszająca, głęboka opowieść o kilku pokoleniach żydowskiej rodziny autorki. Czyta się ją jednym tchem, niczym najlepszą powieść. Joanna Olczak-Ronikier w gawędziarski sposób przedstawia poszczególnych członków licznej familii, wśród których nie brakowało inteligentów, naukowców, wybitnych humanistów, artystów, kupców, przedsiębiorców, ale i różnych wywrotowców. Spośród tych ostatnich najbardziej zasłynął komunista Maksymilian Horwitz-Walecki, postać niezwykle dramatyczna, będąca jedną z wielu ofiar wyznawanej ideologii. Szczególną uwagę w tej niezwykłej opowieści zwracają kobiety, zwłaszcza prababka Julia, która po przedwczesnej śmierci męża musiała sama wychowywać dziewięcioro dzieci. Zapewniła im wykształcenie, ciepły, ale wymagający dom, wpoiła szacunek dla nauki, miłość do ojczyzny oraz przywiązanie do rodzinnych tradycji. To nie jedyna silna, wyemancypowana kobieta wśród przodków autorki. W książce zwracają uwagę ujmujące opisy rodzinnych spotkań, wspólnych wakacji, wzajemnych relacji, które nie zawsze były idealne. Przez barwne życie kilku pokoleń przewijają się znane postacie, m.in. Stanisław i Dagny Przybyszewscy, rodzina Stefana Żeromskiego, Janusz Korczak, Krzysztof Kamil Baczyński, Konstanty Ildefons Gałczyński... Najbardziej dramatyczny jest okres drugiej wojny światowej, który autorka pamięta jako długą i pełną niebezpieczeństw tułaczkę. Podkreśla, że jej rodzina miała szczęście do ludzi, którzy decydowali się na ukrywanie Żydów z narażeniem własnego życia. Nie zawsze udawało się unikać szmalcowników, jednak rodzinny majątek kilka razy uratował ukrywających się przed denuncjacją. Wojna była dla autorki i jej bliskich tak dramatycznym przeżyciem, że przez wiele lat nie wracali oni do niej w opowieściach i rozmowach. Woleli wspominać lepsze, przedwojenne czasy. Nieraz te wspomnienia ratowały przed pogrążeniem się w rozpaczy, gdyż komunistyczna rzeczywistość nie szczędziła rodzinie ciosów. Ogród pamięci Joanny Olczak-Ronikier zachwyca barwnymi wspomnieniami i stroną graficzną - dużo tu archiwalnych zdjęć i kopii dokumentów, które ocalały z pożogi. Warto wejść do tego ogrodu i zanurzyć się w jego bogactwie. To niezapomniana, cenna lektura.

Przeczytaj całą opinię
2016-03-01
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471

Jedna z najważniejszych książek mojego życia, czytana...nie wiem ile razy. Sposób opowiadania Pani Joanny Olczak-Ronikier jest tak niezwykły, że czyta się tę książkę z wypiekami na twarzy i ciągłym pytaniem: co będzie dalej? Niezwykła rodzina, niezwykłe, często pogmatwane losy jej członków. Trudno pisać o książkach najważniejszych, tyle w nas emocji i żadne słowa tak naprawdę w pełni ich nie oddadzą. Ale zawsze gdy idę ulicą Mazowiecką w Warszawie, w miejscu gdzie dziadek autorki prowadził księgarnię, myślę o tamtych czasach, tamtych ludziach. Pamięć, oto co po nas pozostaje...

Przeczytaj całą opinię
2016-02-07
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/243471
z 6